Harcerstwo - służba i przygoda

Życie harcerza to zbiórki, obozy, zdobywanie sprawności i ciągłe samodoskonalenie. Ale nie tylko. To przede wszystkim życie według pewnych zasad, gotowość do niesienia pomocy i solidarność z grupą. Harcerstwo łączy w sobie przyjemne z pożytecznym.

Harcerstwo jest polskim ruchem społecznym i wychowawczym skierowanym do dzieci i młodzieży. Wzorowany jest na skautingu brytyjskim. Za rok powstania harcerstwa przyjmuje się okres między wrześniem 1910, kiedy to powstał pierwszy zastęp, a 22 maja 1911, kiedy zorganizowano pierwsze drużyny. Wkrótce harcerstwo obchodzi stulecie działalności.

Harcerska metoda wychowawcza

Ideowe zasady harcerstwa, czyli służba Bogu, ojczyźnie i bliźniemu, zawarte są w Przyrzeczeniu Harcerskim i Prawie. Dotyczą wszystkich grup członkowskich harcerstwa w równym stopniu. Prawo Harcerskie i Prawo Zuchowe stosuje zwroty, którymi posługują się ich członkowie nie tylko w mowie, ale i w życiu, na przykład: "Zuch jest dzielny", ,,Zuch stara się być coraz lepszy", ,,Harcerz jest pożyteczny i niesie pomoc bliźnim" itp. Nie ma tu form zakazu, a w tekście Przyrzeczenia brak jest zobowiązań typu ,,przysięgam", ,,przyrzekam", ale deklaracja woli: ,,Mam szczerą wolę ".

Wychowanie w duchu harcerskich ideałów kształtuje charakter i sposób patrzenia na świat. Harcerz to człowiek uczciwy, odważny, mądry i gotowy do poświęceń dla dobra innych. Postawę tą harcerstwo wydobywa i kształtuje w młodych ludziach poprzez gry zespołowe, zabawy i ćwiczenia, których rodzaj oraz stopień trudności jest zróżnicowany i dostosowany do grupy wiekowej uczestników. Zabawy zachęcają dzieci i młodzież do wykonywania konkretnych zadań i stwarzają określone sytuacje, wymagające odpowiednich reakcji. Dzięki temu w młodych harcerzach wzbudzana jest ciekawość, zainteresowanie, chęć uczestnictwa i pracy nad samym sobą oraz współpracy z innymi. Owe gry i zabawy uczą przestrzegania reguł i wyrabiają w uczestnikach pozytywne nawyki. Organizowane przez harcerstwo obozy czy biwaki uczą nie tylko samodzielności, ale też współpracy w grupie. Służą nawiązywaniu przyjaźni i wytwarzaniu więzów lojalności. Są również doskonałą okazją do przebywania na świeżym powietrzu, organizowania gier terenowych, wytwarzania więzi z przyrodą i zdobywania nowych umiejętności, niejednokrotnie przydatnych późnej w życiu.

Istotne znaczenie wychowawcze mają w harcerstwie poszczególne stopnie i sprawności, których zdobycie wymaga cierpliwości. Sprawność jest dowodem na posiadanie konkretnych umiejętności i źródłem ogromnej satysfakcji.

Harcerska pomoc

Harcerze są skorzy do pomocy zawsze i w każdej sytuacji. Na przykład:

Podczas żałoby narodowej służyli swoją pomocą ludziom oddającym hołd tragicznie zmarłym w katastrofie prezydenckiego samolotu - dostarczali wodę, pomagali stawiać znicze i układać kwiaty. Służyli nie tylko dobrym czynem, ale i słowem.

Dla Maciusia z poważną wadą serca leżajscy harcerze zebrali ponad 20 tys. zł. na operację.

Harcerze organizują się i pomagają w obliczu tragedii jaką jest powódź. Pomagają oni powodzianom w porządkowaniu terenów po ustąpieniu wody

Organizacje harcerskie

Istnieją różne organizacje harcerskie, które łączy wspólne poczucie wartości, kwestie ogólne i działalność wychowawcza. Jednak koncepcje ich realizacji są inne. Istnieje:

- ZHP (Związek Harcerstwa Polskiego)

- ZHR (Związek Harcerstwa Rzeczypospolitej)

-SHK-Z (Stowarzyszenie Harcerstwa Katolickiego ''Zawisza'' Federacja Skautingu Europejskiego)

ZHP poza granicami kraju

ZHPpgK to organizacja wychowawcza dla dzieci i młodzieży, która mieszka poza granicami Polski. Działa już od ponad 60 lat i skupia harcerstwo polskie w Stanach Zjednoczonych, Francji, Kanadzie, Wielkiej Brytanii, Australii, Szwecji i Argentynie. Metoda działania ZHPpgK polega w głównej mierze na samowychowaniu poprzez przykład osobisty, wspólne oddziaływanie oraz zdobywanie stopni i sprawności. Dla swych podopiecznych organizuje wycieczki, kursy kształceniowe, biwaki, dwutygodniowe kolonie zuchowe oraz obozy letnie. Odbywają się zbiórki gromad zuchowych, zastępów, drużyn i patroli wędrowniczych.

Źródło: www.wychowawca.pl, www.zhppgk.org