Szkoda czasu na nudę

Podstawowym założeniem reformy systemu edukacji jest wszechstronny rozwoju osobowości ucznia, kształtowanie takich cech jak: otwartość, aktywność, kreatywność i zaangażowanie. Świetnym polem do realizacji tego zadania mogą być zajęcia pozalekcyjne, będące przedłużeniem procesu dydaktyczno-wychowawczego, a zarazem formą, rozwijającą zainteresowania i uzdolnienia ucznia, a także zapewniające kulturalny wypoczynek i rozrywkę.

Członkowie Studenckiego Koła Naukowego Edukacji Kreatywnej i Medialnej w Opolu badali uczniowskie zainteresowania pozalekcyjne. Badania zostały przeprowadzone wśród uczestników zajęć dodatkowych opolskich szkół podstawowych. Uczniowie klas I-VI odpowiedzieli kolejno na trzynaście pytań. Wynikło z nich m.in., że młodsi znacznie częściej wybierali zajęcia plastyczne, muzyczne i koła przedmiotowe niż uczniowie klas starszych, a rzadziej np. teatralne.

Zajęcia pozalekcyjne zazwyczaj trwają od 45 do 90 minut, odbywają się najczęściej raz w tygodniu i w większości organizowane są przez szkoły lub domy kultury. Najczęściej uczniowie podawali, że zainteresowali się daną dziedziną, dlatego, że chodzą tam koleżanki / koledzy, lubią panią prowadzącą, bo chcą podwyższyć ocenę, nie mają co robić z wolnym czasem bądź chcieli tego ich rodzice. Od publikacji danych raportu z badań SKNEKiM minął rok. Jakie zajęcia dziś cieszą się największą popularnością wśród najmłodszych?

Chees! Pstryk!

Ile razy wracamy pamięcią do chwil, które były istotne w naszym życiu? Tęcza, śnieg, na który czekać trzeba cały rok, ślimak czy biedronka? Można temu zaradzić, każdą z tych chwil uwieczniając na zdjęciu. Ale sam aparat nie wystarczy. Potrzebna jest wiedza! Na zajęciach fotograficznych uczestnicy zapoznają się z całą maszynerią technologiczną: budową i zastosowaniem aparatu, budową i obsługą obiektywów, obróbką obrazu cyfrowego i przygotowaniem go do druku, obróbką tradycyjną - ciemniową - materiałów fotograficznych. Od pleneru po zajęcia w atelier.

- Z aparatem chodzę niemal wszędzie. Bo nigdy nie wiadomo, co warte będzie zapamiętania. Najbardziej lubię fotografować mosty. Na zajęciach poznałam wiele technik fotografowania dzięki czemu, każde następne zrobione zdjęcie jest lepsze od poprzedniego - z uśmiechem mówi Agnieszka Kropidłowska (16 lat) z Krakowa.

Rośnie nam drugi Jarosław Kuźniar

- Kim chcesz zostać w przyszłości? - pyta mama, dwunastoletniego syna. - Dziennikarzem - bez wahania odpowiada chłopiec. Co powinna zrobić mama, która troszczy się o przyszłość dziecka? Zapisać syna na warsztaty dziennikarskie. Obejmują one zajęcia teoretyczne i praktyczne w gazecie, stacji radiowej oraz ośrodku telewizyjnym. Uczestnicy szczegółowo poznają najważniejsze gatunki dziennikarskie, zasady budowania tekstów, metody zdobywania informacji i przetwarzania ich na materiał prasowy. Omawiane są zagadnienia związane z fotografią i grafiką prasową oraz layoutem, czyli graficznym i merytorycznym projektem tytułu prasowego. Uczestnicy uczą się, jak prawidłowo adiustować i redagować teksty dziennikarskie. Warsztaty opisują specyfikę poszczególnych działów redakcji, obowiązujące w nich zasady i zadania pracujących w nich dziennikarzy. Taki rodzaj zajęć pozalekcyjnych z pewnością zaowocuje w przyszłości.

Klakier, sufler i reżyser

Kożuchowska, Małaszyński, Pazura. Gwiazdy szklanego ekranu. Ale każda z nich, zanim trafiła na okładki gazet, zaczynała na deskach miejskiego teatru. A wszystko zaczęło się od kółka teatralnego w szkole podstawowej. Ten rodzaj zajęć pozalekcyjnych cieszy się największą popularnością wśród młodzieży w całej Polsce. Wszystkie oświatowo-edukacyjne placówki w największych miastach Polski zapraszają najmłodszych do wspólnej przygody z dramaturgią. W trakcie spotkań uczestnicy pracują nad perfekcją słowa i ruchu, a także przygotowują się do świadomego uczestnictwa w kulturze, obcowania ze sztuką, bywania w teatrze. Sprawdzają i rozwijają swoje umiejętności: autorskie, literackie, plastyczne, wokalne, a także organizacyjne. Krótkie inscenizacje i gry dramowe rozwijają wyobraźnię, wrażliwość i inwencję twórczą, uczą współpracy w zespole, odpowiedzialności, tolerancji, kształtują ogromne więzi emocjonalne między członkami zespołu.

Od Wyspiańskiego po van Gocha

Już w latach beztroskiego dzieciństwa każdą dziewczynkę i niejednego chłopca ciągnęło do rysunku. A to szminką mamy po lustrze, a to kredą po chodniku, czasem flamastrem po ścianie. Tak właśnie zaczyna się wielka przygoda ze sztuką. Krok pierwszy to zajęcia plastyczne. Uczestnicy poznają różne dyscypliny plastyczne: rysunek, malarstwo, grafikę, rzeźbę, sztukę użytkową, a także kolaż, instalację, performance i inne dziedziny sztuk wizualnych. Poprzez kształtowanie własnych wypowiedzi plastycznych uczą się patrzenia na dzieła sztuki, na otaczający ich świat. Rozwijając twórcze osobowości stają się otwarci nie tylko na rozmaite zjawiska artystyczne... Krok drugi: wystawa i sława.

- Wybrałam dla córki zajęcia plastyczne, bo wykazywała bardzo duże zainteresowanie tą dziedziną. Malowała gdzie się dało i czym się dało. Za każdym razem znajdowało to swoją publiczność. Dziś to już prawie dwa lata, jak uczęszcza na zajęcia do Pałacu Młodzieży w Warszawie i bardzo sobie je chwali - mówi Dominika Papierska, mama trzynastoletniej Moniki.

Czuwaj

Harcerstwo to przede wszystkim system wychowawczy. Jego elementami są zajęcia na świeżym powietrzu, dobrowolność uczestnictwa, praca nad sobą, system zastępowy, współzawodnictwo, brak podziału na wychowawców i wychowanków, przeżycie, stopniowanie trudności. Dlaczego warto zostać druhem? Czy aby na pewno harcerstwo nie jest przereklamowanym sposobem na spędzanie wolnego czasu?

- 83 Bydgoska Drużyna Harcerska WIHER powstała w 2003 roku. Do ZHP, zastępu Tornado należę od trzech lat i pełnię funkcję podzastępowego. Harcerstwo to świetna sprawa! Biwaki, obozy w ciemnych lasach, zbiórki alarmow, to zdecydowanie lepsze niż gry komputerowe. To tu poznałem świetnych kumpli, zwariowane koleżanki. Nie żałuję ani minuty spędzonej w tym ugrupowaniu - mówi Łukasz Rajminiak (14 lat) z Bydgoszczy.

Raz dwa trzy, raz dwa trzy

Programy produkcji stacji telewizyjnej TVN takie jak Taniec z gwiazdami, You can dance - po prostu tańcz czy Mam talent przyczyniły się do nagłego wzrostu zainteresowania tańcem towarzyskim i estradowym, nowoczesnym. Z zajęć korzystają nie tylko dorośli, ale przede wszystkim młodzież i dzieci. Prowadzący oferują uczestnikom różne stopnie zaawansowania nauki. Począwszy od ogólnego roztańczenia, nauki podstawowych kroków tańców standardowych, przez rozwijanie umiejętności tanecznych, naukę nowych kroków i figur, aż po doskonalenie techniki tanecznej oraz starty w turniejach, zdobywanie kolejnych klas tanecznych. Każdy znajdzie coś dla siebie.

Baczność! Kolejno odlicz

Ruch to zdrowie, powie niejeden lekarz. Zajęcia sportowe wybiera co drugi nastolatek w wieku 12-19 lat. To najprostszy sposób na spędzenie wolnego czasu. Sport amatorski bądź wyczynowy uprawia się z wielu powodów. Primo, dla przyjemności. Secundo, dla prawdziwej przyjemności. Tertio, dla wielkiej przyjemności. Oraz dla satysfakcji, ambicji, kondycji. Gdzie szukać takich zajęć?

- Zajęcia sportowe w Pałacu Młodzieży odbywają się od wielu lat. Szkolimy młodzież między innymi w siatkówce dziewcząt, mini-koszykówce chłopców, kajakarstwie dziewcząt i chłopców, karate. Na poziomie rekreacyjnym prowadzone są zajęcia nauki i doskonalenia pływania, jazdy konnej, żeglarstwa, modelarstwa lotniczego, a także turystyki. W trosce o zdrowie uczestników zajęć prowadzone są zajęcia pływania korekcyjnego, a także zajęcia z zakresu ratownictwa medycznego. Nasza oferta skierowana jest do bardzo szerokiej grupy dzieci i obejmuje ona przedział wiekowy od 7 do 18 lat. Tak więc miejsce na zajęciach naszego działu znajdzie się dla wszystkich tych, dla których różne formy aktywności ruchowej są cenną formą spędzania wolnego czasu - mówi Wiesław Rakowski, kierownik Działu Sportu i Rekreacji bydgoskiego Pałacu Młodzieży.

Pomagam

Maskotka dla czteroletniej Moniki, samochodzik dla pięcioletniego Karola, puzzle dla ośmioletniej Zuzi. To tylko kilka z prezentów, które szykują na Boże Narodzenie dzieci dla swoich rówieśników z domów dziecka. Ale to niejednorazowy dar serca. Przez cały rok dzieci i młodzież należące do grup wolontariackich pomagają innym potrzebującym.

- Już kilkakrotnie udało nam się zorganizować jakiś koncert w gimnazjum. Wstęp był płatny. Zebrane pieniądze przekazywaliśmy na leczenie kolegów poszkodowanych w wypadkach. To były bardzo smutne imprezy, ale miały szczytny cel - opowiada Kamila Brzezińska, uczennica I Liceum Ogólnokształcącego im. Mikołaja Kopernika w Łodzi.

Czego może nauczyć się młody człowiek, pomagając swoim rówieśnikom czy osobom starszym?

- Wolontariusz przede wszystkim rozwija swoja osobowość. Uczy się samodzielności, pewności siebie. Wiele z tych osób po raz pierwszy bierze na siebie odpowiedzialność, po raz pierwszy staje na czele grupy. Odkrywa, iż może coś znaczyć również poza szkołą i rodziną. Czuje się zauważona i doceniona, często przez starszych od siebie. Ma też satysfakcję z robienia czegoś dla innych, czuje się potrzebna, otrzymuje czyjąś wdzięczność. To bardzo ważne elementy samorozwoju, których szkoła czy rodzina nie zawsze mogą dostarczyć - uważa Agnieszka Pawlik, współzałożycielka i prezeska stowarzyszenia Semper Avanti we Wrocławiu.