Edukacja domowa czyli szkoła w domu

Edukacja domowa interesuje coraz większą grupę ludzi. Jej znaczące, pozytywne aspekty doceniają rodzice, którzy na taki sposób kształcenia dzieci się zdecydowali. Początkowo mało popularny sposób uczenia pociech zaowocował świetnymi wynikami. Dziś edukacja domowa nabiera rozpędu i jest coraz łatwiejsza.

Uczyć dziecko w domu to nic złego - przekonują zwolennicy takiej edukacji. Dziecko nie jest obciążone stresem z jakim boryka się w szkole, a rodzice mają większą kontrolę nad tym czego i w jaki sposób uczą się ich dzieci. Mają decydujący wpływ na formę i metody nauczania, oraz dobór osób wspomagających naukę w różnych dziedzinach. Wszystko w trosce o indywidualny rozwój dziecka, pielęgnację jego zdolności i rozwój zainteresowań stymulowanych naturalną chęcią poznania.

Edukacja domowa to odbywające się poza systemem edukacji szkolnej nauczanie dzieci pod kierunkiem i z pomocą ich rodziców, opiekunów oraz wyznaczone przez nie osoby np. nauczycieli specjalizujących się w danym przedmiocie. Edukacja taka jest dopuszczona w polskim systemie prawnym i możliwa na wniosek rodziców oraz za zgodą dyrektora szkoły, po uprzedniej pozytywnej opinii publicznej poradni psychologiczno-pedagogicznej. Prawo do takiej nauki zapewnia Konstytucja Rzeczpospolitej Polskiej, art. 48; a edukację domową ściślej określa ustawa o systemie oświaty z 7 września 1991r. , art.. 16, ust. 7a i 8.

Pozaszkolne nauczanie w praktyce

Największy wkład w edukację dzieci mają rodzice. To oni nauczają swoje dzieci samodzielnie i udostępniają im odpowiednie zasoby umożliwiające kształcenie. Podporządkowują tym samym swoje życie celowi, jakim jest samodzielne edukowanie dziecka i sprawowanie nad tą edukacją pieczy. Rodzice najczęściej wspomagają tę formę nauki zatrudniając nauczycieli z dziedzin, w których nie są najmocniejsi, oraz współpracują z innymi rodzinami edukującymi dzieci w domu, by wymieniać się doświadczeniami, informacjami, a niekiedy dzielą się odpowiedzialnością za edukację dzieci w konkretnych obszarach tematycznych. Angażują również dzieci w inne formy zdobywania wiedzy i doświadczeń - nie koniecznie odbywające się w domu. Zaliczają się do nich wyjazdy połączone ze zwiedzaniem, uczestnictwo w dodatkowych zajęciach, kółkach zainteresowań, obozach, drużynach harcerskich. Stawiają na rozwój intelektualny i fizyczny przez uprawianie sportów i rozwijanie pasji, hobby. Dzięki nauczaniu pozaszkolnemu mają na to więcej czasu i mogą to zorganizować wedle potrzeb.

Sprawdzanie postępów w nauce

Rodzic ma okazję doskonale poznać swoje dziecko, jego styl uczenia się oraz czas przyswajania materiału. Lecz nie tylko rodzic kontroluje postępy w nauce. Szkoła pod opieką której jest dziecko edukowane domowo również je sprawdza. Zazwyczaj ma to formę egzaminów sprawdzających wiedzę, a ich zakres i sposób przeprowadzenia określa dyrektor szkoły. Egzaminy te odbywają się raz lub dwa razy do roku, a po zdaniu ich dzieci zazwyczaj otrzymują świadectwo ukończenia danej klasy.

Nie ma w Polsce statystyk na temat tego, ile dzieci jest edukowanych domowo. Mimo iż liczba osób uczonych w ten sposób jest z pewnością niewielka w stosunku do dzieci edukowanych w szkołach, to jednak na zjazdach rodzin edukujących domowo, które odbywają się dwa razy do roku, pojawia się stale rosnąca liczba uczestników. W dniach 20-22 listopada 2009 r. w Zabrzu odbędzie się już VIII zjazd rodzin edukacji domowej.

Amerykańskie badania dowodzą, że edukacja domowa daje najlepsze wyniki akademickie, uczniowie reprezentują wyższy poziom wiedzy niż ci uczący się w szkołach, dlatego amerykańskie uczelnie chętnie przyjmują młodzież edukowaną w domu. Wiele osób, które były nauczane w ten sposób osiągnęło znaczące sukcesy w dorosłym życiu - zajmują dziś wysokie stanowiska w instytucjach administracji państwowej i placówkach naukowych.



Źródło: www.edukacjadomowa.pl