Komputerowe programy edukacyjne

Popularność programów i gier komputerowych spowodowała, że zaczęły być one wykorzystywane w procesie edukacji

Istnieje wiele różnych podziałów programów edukacyjnych. Jeden z nich dzieli programy na:

- przeznaczone do ćwiczeń i doskonalenia pewnych umiejętności,

- symulacyjne i demonstracyjne,

- typu "korepetytor",

- wspomagające rozwiązywanie problemów,

- usługowe dla nauczycieli i administracji szkolnej.

Inna klasyfikacja wyróżnia następujące rodzaje komputerowych programów edukacyjnych:

- programy ćwiczeniowe (drill and practice),

- programy nauczające (tutorial),

- programy symulacyjne (symulation),

- gry dydaktyczne,

- programy demonstracyjne.

Programy nauczające

Ich cechą charakterystyczną jest sposób, w jaki przekazują one informację. Jest on zbliżony do zasad wyznaczających sposoby przekazywania materiału przez nauczyciela podczas lekcji. Komputer prezentuje uczniowi pewien zakres wiedzy, a następnie zadaje pytania, na które uczeń ma odpowiedzieć.

Programy ćwiczeniowe

Praca z takim programem rozpoczyna się od pytania skierowanego do uczącego się, na jakim poziomie trudności ma on zamiar opanować materiał, który będzie mu przedstawiony. W tego rodzaju programie następuje typowa interakcja pomiędzy uczniem, a komputerem. Programy ćwiczeniowe były wielokrotnie krytykowane. Najczęściej wysuwany zarzut odnosi się do zasady bodziec-reakcja, która jest podstawą takiego programu. Mimo to, ten rodzaj programów okazał się użyteczny przy realizacji niektórych zadań dydaktycznych.

Programy demonstracyjne

Programy tego typu prezentują prawa i zjawiska z takich dziedzin nauki, jak: fizyka, matematyka, biologia i astronomia. Za pomocą programów demonstracyjnych nauczyciel może zaznajamiać uczniów na przykład z ruchem planet, może prezentować przebieg funkcji matematycznych itp. Programy te najczęściej zastępują tradycyjne pomoce szkolne, które służą do zaznajomienia uczniów z tego typu wiedzą. W ten sposób mogą zapoznać się np. z ruchem planet, przy różnych wartościach zmiennych wyznaczających orbity.

Programy symulacyjne

Zasady działania programów demonstracyjnych i symulacyjnych są do siebie bardzo zbliżone. W czasie pracy z programem demonstracyjnym uczeń zapoznaje się przede wszystkim z zagadnieniami teoretycznymi. Natomiast w programach symulacyjnych prezentowane są zjawiska bezpośrednio związane z rzeczywistością otaczającą ucznia. Programy symulacyjne tworzone są najczęściej na użytek nauk historycznych, matematyczno-przyrodniczych. W programach tych spotyka się najczęściej zjawiska trudne do bezpośredniej obserwacji. Przykładem takiego programu jest "Would-Be Gentleman" - symulującego życie we Francji za czasów Ludwika XIV. Użytkownik wciela się w postać szlachcica i decyduje o jego losach, dążąc do majątku i umocnienia rodu.