Prywatny nauczyciel w komputerze

Czy powinniśmy kupować gry edukacyjne? Zdania na ten temat są podzielone. Jedni zachwalają korzyści rozwojowe, inni, wręcz przeciwnie, mówią, że nic nie jest w stanie zastąpić nauczyciela i wyjaśnić pojawiających się w trakcie gry wątpliwości

Zainteresowanie grami edukacyjnymi jest ogromne i z każdym rokiem rośnie. Popularność komputerów i ich dostępność oraz coraz mniejsza ilość czasu, jaką mamy, sprzyja sięganiu po formy nauki, które umożliwiają przyswajanie wiedzy w momencie, który nam najbardziej odpowiada. Do tego swoją wiedzę pogłębiamy w domu bez konieczności wychodzenia. Plusem gier jest na pewno to, że są łatwo dostępne. Czasami można je kupić jako dodatek do gazety. - W naszej ofercie zdecydowanie najpopularniejsze są programy do nauki języka angielskiego, czyli cała seria Profesor Henry. Z tego typu multimediów korzystają zarówno osoby dorosłe, jak i dzieci w wieku szkolnym. Dzięki indywidualnym kontom użytkownika z jednego kursu może korzystać cała rodzina. Programy tego typu są pomocne również osobom zdającym egzaminy, maturę, wszystkim podnoszącym swoje kwalifikacje zawodowe. Mogą być uzupełnieniem wiedzy zdobytej w szkole czy na kursach, ale też znakomicie sprawdzają się jako pomoce do samodzielnej nauki - mówi Anna Mazurek z wydawnictwa Edgard.

Programy komputerowe dla młodzieży szkolnej sprawdzają umiejętności użytkownika i doskonalą je. Wspierają je programy dodatkowe, jak np. słowniki. Na rynku dostępne są również programy komputerowe dla dyslektyków, a także gry wspomagające i uatrakcyjniające terapię logopedyczną dzieci z zaburzeniami mowy. Ciekawa forma graficzna oraz fabuła wspierają terapię oraz motywują dziecko do ćwiczeń. Mocną stroną multimedialnych programów jest forma nauki. Dzięki czemu uczymy się szybciej i skuteczniej. - Cenna jest możliwość jednoczesnego kształtowania różnych umiejętności językowych. Można ćwiczyć zarówno pisownię, rozumienie ze słuchu, jak i wymowę, umiejętność czytania ze zrozumieniem. Ponadto nauka nie jest monotonna, bo wykorzystywane są rozmaite formy przyswajania wiedzy - filmy wideo, nagrania native speakerów, dynamicznie generowane gry językowe, kilkanaście typów ćwiczeń. Dodatkowo dzięki zastosowanemu w serii Profesor Henry systemowi inteligentnych powtórek program na podstawie uzyskanych wyników określa stopień zapamiętania danego słówka i dobiera najlepszy czas i zakres powtórki, tak aby słowa stale pozostawały w pamięci. Program pełni więc funkcję naszego prywatnego nauczyciela - dodaje Mazurek.

Gry dla każdego

Gry komputerowe pozwalają w naturalny, często również rozrywkowy sposób oswoić dziecko z komputerem, myszką czy klawiaturą. Wojewódzki Ośrodek Ruchu Drogowego w Bydgoszczy przygotował dla dzieci atrakcyjne pakiety edukacyjne. Przedszkolaki i najmłodsi uczniowie podstawówek mogą poznawać znaki drogowe, grając między innymi w gry komputerowe. Na komplet składa się książeczka, naklejki odblaskowe, nalepki ze znakami drogowymi, gra planszowa i płyta z dwoma grami komputerowymi. Bohaterami folderu są Ala, jej brat Krzyś i ich tata Jurek - policjant. To on objaśnia dzieciom, jak prawidłowo przechodzić przez ulicę, poruszać się po drodze, gdy nie ma chodnika, do kogo dzwonić, gdy zdarzy się wypadek. Mali czytelnicy poznają też kilkanaście znaków drogowych. Pakiety trafiły już do kilkudziesięciu bydgoskich szkół i przedszkoli. - Gdy Szymon miał trzy lata, kupiliśmy mu grę Świat Clifforda. Przyjacielski pies stał się jego ulubieńcem. Sam program zrobiony jest bardzo dobrze. W grze są podziały na stopnie trudności, a poza tym obsługa jej jest bardzo prosta. Zaledwie w ciągu miesiąca rozpracował wszystkie poziomy trudności. Dzięki niej łatwo przyswoił sobie liczenie czy rozróżnianie kolorów - mówi Piotr, tata pięciolatka.

Marcin jest studentem polonistyki i pierwszą grę, jeszcze w podstawówce, kupili mu rodzice. - Była to łamigłówka matematyczna. Pamiętam taką na zrozumienie ułamków na różnych owocach. Można było wybrać sobie owoc, a później ten owoc na komputerze był krojony na kilka części, w zależności, jaki ułamek był potrzebny. Oczywiście nie były to animacje podobne do współczesnych, ale okazały się bardzo pomocne. Później była gra z angielskiego, która podawała słówka po polsku, a ja musiałem wpisać jego angielski odpowiednik. Ostatnio z ciekawości otworzyłem grę z angielskiego, z której korzysta moja siostra. Byłem pełen podziwu. Właściwie dzięki takiej grze można nauczyć się języka obcego! Na grę składały się filmy, animacje, historie. I wszystko to w obcym języku - opowiada Marcin.

Ku przestrodze

Musimy pamiętać, że dla dziecka gry stają się rzeczywistością. One bardzo je przeżywają, myślą o nich cały czas, rozmawiają ze swoimi kolegami czy nawet śnią. - Pamiętam taką sytuację, kiedy Szymek był chory. Po wielu godzinach płaczu i narzekania zasnął, a ja żeby się troszeczkę zrelaksować, włączyłem grę wojenną. Bardzo mnie wciągnęła i nawet nie zauważyłem, kiedy syn wstał i zaczął obserwować to, co działo się na monitorze. Zaczął mnie prosić, żebym choć na chwilkę pozwolił mu zagrać. Wtedy uległem. Niestety, to był błąd. On później chciał grać tylko w takie gry. Robił awantury, strzelał do nas z zabawek - wyznaje Piotr. Rodzic powinien ustalić zasady dotyczące tego, w co i jak długo dziecko może grać. Czasami powinien to robić razem z dzieckiem. Piotr: - Po tym niemiłym doświadczeniu przestałem grać, gdy w pobliżu jest syn. Jestem czujny, nawet wtedy gdy śpi. Szymon też wie, że może grać przez pół godziny dziennie w to, co wybiorę ja czy moja żona. To dla niego i oczywiście dla nas jasna reguła, której bardzo przestrzegamy.

- Kupując gry edukacyjne, musimy zdawać sobie sprawę z tego, że one też mają wady. Podstawową jest to, że jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości, nikt ci ich nie wytłumaczy. Poza tym gra nigdy nie zastąpi bezpośredniego kontaktu z nauczycielem - dodaje Marcin.